Innoveren’ of ‘adopteren’ in de zorg ?

Innoveren’ of ‘adopteren’ in de zorg ?

Innovatie is een woord dat vrijwel bij elke (zorg)organisatie door de gangen zoemt. Congressen worden gevuld met innovatieve sprekers, innovatieve producten en innovatieve broodjes.. Ik denk dat het woord ‘innovatie’ het meest gebruikte woord is van deze tijd naast disruptie?!

Innovatie is net zoiets als de 1e keer sex hebben…. Iedereen heeft het erover, maar niemand weet precies wat ze doen!

Maar waar hebben we het eigenlijk over als we spreken over innovatie? Als je het mij vraagt is innovatie een product of dienst dat geheel nieuw is voor de markt / wereld en als waardevol beschouwt wordt voor de mensen die het aangaat. Zoals Apple met de eerste iPhone echt iets innovatiefs introduceerde, zo waren de iPhones 2 t/m 7 geen werkelijke innovatie meer, maar een verbetering op het bestaande product.

Toch hebben we in de zorg de mond vol van innovatie (inclusief ik zelf). We starten innovatielabs, schrijven boeken over innovatie en voor sommigen is het zelfs een karaktereigenschap geworden. We gebruiken het als werkwoord (“laten we innoveren”) en verwerken het in alle strategische stukken van de organisaties.

Mijn stelling is dan ook, dat we eigenlijk maar weinig ECHT innoveren, maar vooral bezig zijn met het verbeteren van producten en diensten.

Want innoveren is niet iets wat je continu kan blijven doen. Innovatie is namelijk een sprongsgewijze ontwikkeling van een totaal ander concept, product of dienst. Als voorbeeld kan je dan denken aan Uber die een totaal ander concept bedacht en daarmee een nieuwe markt veroverde. Maar wat volgt op innovatie is exploitatie. Je moet namelijk je innovatieve product ook aan de wereld verkopen, zodat je ervan kan profiteren. Daarom kan je dus niet zeggen dat je continu aan het innoveren bent, want dan zou je de waarde die het oplevert niet voldoende omzetten in meerwaarde voor de organisatie.

Gijs van Wulven schrijft in zijn boek ‘Het innovatie doolhof‘ over 2 momenten waarop innovatie effectief is.

1. Als het goed gaat met je organisatie en je de ambitie hebt om het nog beter te doen.     2. Als het slecht gaat met je organisatie en niets doen risicovoller is dan innoveren.

      Je kan je dus afvragen in hoeverre zorgorganisaties werkelijk continu aan het innoveren zijn?

Maar als we niet continu innoveren, wat zijn we dan wel aan het doen ?!

Wat ik zie is dat zorgorganisaties hard aan het werk zijn om hun diensten te vernieuwen met behulp van digitale middelen. Augmented reality word ingezet om angsttherapie te geven en met behulp van slimme sensoren meten we meer bij de zorggebruiker. Maar als je hier dan kritisch naar kijkt, zijn we dan aan het innoveren of aan het adopteren? En daar is natuurlijk niets mis mee, want waarom zou je iets willen innoveren als er zoveel te adopteren valt. De zorgsector heeft als core business goede zorg verlenen voor een betaalbare prijs. En met de komst van de hedendaagse ‘technologische snoepwinkel’, is het uitzoeken wat de zorg kan helpen om te verbeteren.

Zoals Erik Gerritsen tijdens de ehealthweek in januari treffend zei;

“het gaat nu om implementatie en opschaling in de zorg!”

We hebben nieuwe taal nodig om te begrijpen wat we eigenlijk moeten doen

De werkelijke uitdaging zit hem dan ook om te kijken hoe we technologie beter kunnen integreren in onze zorgprocessen, om zo de zorggebruikers een nog betere ervaring te geven dat we nu al doen (of niet doen). Dit betekent als organisatie dat je een ander gesprek moet voeren over innovatie. Meer een gesprek over hoe technologie invloed heeft op de organisatie en welke consequenties dit heeft voor de visie, cultuur en werkwijzen.

Maar ook hoe je medewerkers gemotiveerd krijgt om eigenaarschap te pakken in het verkennen van technologische mogelijkheden. Hoe je als organisatie ervoor moet zorgen dat technologie en digitalisering geen apart onderwerp op de agenda is. Hoe je kritisch kijkt naar je zorgprocessen en vanuit andere (digitale) perspectieven verbeteringen aanbrengt om het werk makkelijker, slimmer en vooral leuker te maken.

Laten we dus minder innoveren, en meer adopteren!